De Bloem van Yde

Als je blogt heb je natuurlijk ook een naam nodig voor je blog. Maar ja, wat dan. Simpelweg MijnNaam.blogspot.nl vond ik echt de meest duffe oplossing. Maar hoe beschrijf ik mijzelf zonder mijn naam overal over de website te plakken? Ik ben sowieso niet zo interessant dat iedereen mijn mening moet horen. Vind je het leuk wat ik schrijf en hoe ik dat schrijf, lees dan vooral mijn blogs. Maar om nou te zeggen dat wat ik er voor iedereen toe zal moeten doen: Nee!

Afijn. Een blog, en naam, maar wat dan? Ineens moest ik denken aan de namen die ik vroeger kreeg. Van familie, vrienden, buren en andere dorpsgenoten. Trekdrop, slootgraver of getailleerde breinaald heb ik vaak voorbij horen komen. Ik ben namelijk lang en dun maar kan eten als een slootgraver. Vandaar. Mijn oma noemde mij vaak 'Het meisje van Yde'. Niet omdat ik veel overeenkomsten heb met het kleine uitgedroogde veenlijkje, maar omdat ik nu eenmaal in dat dorp ben opgegroeid. Maar ja, om mijn blog nou te vernoemen naar een mummie leek me ook niet ideaal.

Denkend aan mijn blog stond ik op het erf van mijn ouders te kijken naar een pasgeboren veulentje. In mijn ooghoek zag ik de oude buurman mijn kant op komen. "Dag bloem", zei hij vrolijk. Het muntje dat toen viel kon iedereen volgens mij horen. Bloem! Mijn voornaam is de naam van een bloem, daarom noemde hij mij altijd zo. De Bloem van Yde. Het klinkt wat mij betreft als een nieuw begin. Een nieuwe stap in de wereld van het bloggen.